1. جبریل؛ این کلمه در زبان عبری «گبریل» به معنای قهرمان و مرد خدا است. وی از فرشتگان بزرگ الهی است که نام او سه بار در قرآن کریم آمده است. (بقره، آیه98 و99 و تحریم، آیه4) البته در آیه¬هایی هم بی¬آن¬که به صراحت نام او را ذکر کند به او اشاره دارد؛ مانند: تکویر، آیه19؛ مریم، آیه17. در فارسی جبرئیل نوشته می¬شود. وی فرشته وحی است که آیات قرآن را بر پیامبر اکرم صلی الله و علیه و آله را می¬آورد.
2. میکال؛ این کلمه غیر عربی و غیر منصرف است. این کلمه یک¬بار در قرآن کریم (بقره، آیه99) آمده است و به صورت میکائیل و میکاییل نیز تلفظ می¬شود. و فرشته روزی است.
3. رَعْد؛ برخی گفته¬اند کلمه رعد در آیه «وَیُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهِ وَالْمَلائِکَةُ مِنْ خِیفَتِهِ وَیُرْسِلُ الصَّواعِقَ فَیُصِیبُ بِها مَنْ یَشاءُ وَهُمْ یُجادِلُونَ فِی اللهِ وَهُوَ شَدِیدُ الْمِحالِ» نام فرشته¬ای است که مأمور ابرهاست و ابرها را به مکان¬هایی که باید باران در آن¬جا ببارد هدایت می¬کند؛ ولی با توجه به این¬که تسبیح خدای سبحان عمومی است و همه مخلوقات خدا را تسبیح می¬کنند کلمه رعد در این آیه صدایی است که از برخورد ابرها تولید می¬شود.
4. قعید؛ این کلمه عربی است و یک¬بار در قرآن کریم آمده است. «إِذْ یَتَلَقَّى الْمُتَلَقِّیانِ عَنِ الْیَمِینِ وَعَنِ الشِّمالِ قَعِیدٌ» گفته¬اند مراد از قعید در این آیه فرشته¬ای است که گناهان انسان¬ها را می¬نویسد. برخی دیگر گفته¬اند کلمه قعید در این آیه صفت است نه اسم و وصف فرشتگانی است که موکل انسان¬ها هستند.
5. مالک؛ نام فرشته¬ای که گماشته بر جهنم است و به اذن خدای متعال داخل و خارج کردن جهنمیان به دست اوست در سوره زخرف آیه77 در این باره می¬فرماید:«وَنادَوْا یا مالِکُ لِیَقْضِ عَلَیْنا رَبُّکَ قالَ إِنَّکُمْ ماکِثُونَ»
6. روح؛ این کلمه 25 بار در قرآن کریم تکرار شده است که مراد از آن، فرشته و غیر فرشته است. مانند این آیه¬ها: «یُنَزِّلُ الْمَلائِکَةَ بِالرُّوحِ مِنْ أَمْرِهِ عَلى مَنْ یَشاءُ مِنْ عِبادِهِ» «نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الأمِینُ» «یَوْمَ یَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلائِکَةُ صَفًّا»
در روایتی که از امام صادق علیه السلام نقل کرده¬اند آن حضرت می¬فرماید: روح فرشته¬ای است بزرگ¬تر از جبرئیل و میکائیل. در روایتی از ابن عباس نقل کرده¬اند که منظور از روح فرشته بزرگی از فرشتگان است.
7. سکینه؛ چون در قرآن کریم آمده خدا سکینه را نازل کرد؛ برخی گفته¬اند او از فرشتگان الهی است؛ ولی این¬گونه نیست و به معنای لغوی آن است.
8. هاروت؛ 9. ماروت؛ این دو کلمه در آیه102 سوره بقره آمده است (وَما أُنْزِلَ عَلَى الْمَلَکَیْنِ بِبابِلَ هارُوتَ وَمارُوتَ) این¬ها دو فرشته¬ای هستند که خدای متعال به شهر بابل فرستاد که به مردم شهر مطالبی آموختند و مردم از آن آموخته¬ها در راه ناصحصح استفاده کردند.

